AKLIMATYZACJA

WARUNKI WYSOKOGÓRSKIE

Postaram się ułatwić Ci wejście na Twój wymarzony Everest. Warunki górskie od tych, które opuściłeś wyruszając na wyprawę, różnią się przede wszystkim spadającym wraz z wysokością ciśnieniem atmosferycznym, a co za tym idzie zmniejszającą się dostępnością tlenu w powietrzu, zmniejszająca się temperaturą powietrza, spadkiem wilgotności oraz wzrostem promieniowania UV.

ZŁOTE REGUŁY AKLIMATYZACJI

Organizm człowieka ma duże możliwości przystosowywania się do nowych warunków, ale potrzebuje na to czasu. Głównym problemem jest brak życiodajnego tlenu, którego z każdym metrem zyskanej wysokości jest mniej. Zaczynamy szybciej oddychać, w naszej krwi zwiększa się ilość czerwonych krwinek, które efektywniej transportują brakujący tlen. Proces przyzwyczajania organizmu do tego co zastaje w górach nazywa się aklimatyzacją. Większość ludzi, po odpowiednio długim czasie (tygodnie), nie ma problemu z przystosowaniem się do wysokości 5000 - 5500m n.p.m. (poziom bazy pod Mount Everest).

Powyżej 5500m n.p.m. nie ma mowy o długotrwałej egzystencji dla większości ludzi. Przebywamy tam jak najkrócej, ponieważ z dnia na dzień nasz organizm ulega wyniszczeniu. Stopniowy proces aklimatyzacji pozwala człowiekowi przeżyć bez dodatkowego tlenu w warunkach ekstremalnych np. takich, które panują na szczycie Mount Everest. W roku 1875 dwóch członków załogi balonu Zenith, którzy wysokość 8000m n.p.m. osiągnęli w przeciągu kilku godzin nie miało tyle szczęścia i brak tlenu na tej wysokości spowodował utratę przytomności i ich śmierć.

Co zrobić by się dobrze zaaklimatyzować? Postępuj według następujących reguł: pierwszą noc spędź na wysokości maksymalnie 2500m. Powyżej 2500m n.p.m. zdobywaj każdego dnia wysokość powoli. Różnica wysokości między kolejnymi noclegami nie powinna przekraczać 500m. Pokonywanie większych różnic wysokości podczas dnia nie jest problemem, ale noc spędzaj tylko o 500m wyżej niż poprzednią. Jeśli planujesz nocleg wyżej niż 500m od poprzedniego to zrób dzień odpoczynku przed lub w ostateczności po tym wejściu - by organizm miał czas na adaptację. Po każdym 1000m zdobytej stopniowo wysokości zrób sobie dzień odpoczynku, tzw. RESTU. Unikaj bezpośredniego transportu na wysokości powyżej 2500m.

Jeśli nie ma możliwości by tempo zdobywania wysokości było zgodne z powyższymi regułami to pozostaje dokładne obserwowanie własnego organizmu i natychmiastowa reakcja na pojawienie się objawów chorób wysokogórskich, oraz stosowanie leku zmniejszającego ryzyko chorób wysokościowych – acetazolamidu (Diuramidu). acetazolamid (Diuramid) w profilaktyce ostrej choroby górskiej stosuje się rozpoczynając 24 godziny przed nagłym dostaniem się na wysokość powyżej 2500m n.p.m. a kończąc po 2-4 dniach pobytu na maksymalnej planowanej wysokości, w dawce ½ tabletki co 12 godzin. Gdy stosujesz acetazolamid (Diuramid) należy uzupełniać elektrolity.

Stosowanie się do powyższych reguł, dla tych z Was dla których góry to nie pierwszyzna, może wydać się czymś niemożliwym do zrealizowania w sytuacji, gdy kolejne obozy oddalone są od siebie o prawie 1000m a do bazy na 4000m n.p.m. trzeba dolecieć helikopterem. Na wyprawach na szczyty 6000-7000-8000m powyżej bazy stosujemy zasadę „najpierw dotknij, potem się prześpij”. W kolejnych wyjściach z bazy tzw. rotacjach najpierw dotykamy wysokości obozu, w kolejnym wyjściu w nim śpimy i dotykamy wysokości kolejnego, wyższego obozu. W kolejnym wyjściu śpimy w tym kolejnym obozie i dotykamy wysokości wyższego itd.

Tempo aklimatyzacji jest indywidualne dla każdego człowieka, nie zależy od płci ani od wydolności organizmu. Jedni aklimatyzują się szybciej, drudzy wolniej, należy to uszanować i dostosować tempo wchodzenia do najsłabszych – Ty też możesz mieć gorszy dzień! Przed wyjazdem warto narysować wykres wysokości planowanej wycieczki i wstępnie zdecydować o miejscach i czasie odpoczynku. Należy zarezerwować kilka dni na sytuacje niespodziewane (około 20% czasu wyjazdu), co pozwoli na bardziej komfortowe działanie w górach.

-------

CHCESZ DOWIEDZIEĆ SIĘ WIĘCEJ?

Jeśli chcesz lepiej przygotować się zdrowotnie do trekkingu lub wyprawy wysokogórskiej, rozszerzoną wersję poradnika znajdziesz w ebooku „Medycyna wysokogórska w praktyce – poradnik na trekking i wyprawę” >>

-----

Praktyczną wiedzę dotyczącą postępowania w sytuacjach nagłych w górach poznasz także w szkoleniu online „Wysokogórska pierwsza pomoc” >> - przygotowanym z myślą o osobach planujących wyjazdy na dużą wysokość.

-----

Natomiast szczegółowy skład apteczki wyprawowej oraz dokładną instrukcję przygotowania apteczki ekspedycyjnej i osobistego zestawu ratunkowego znajdziesz w ebooku „Apteczka wyprawowa – kompletny przewodnik medyczny” >>

PLANUJESZ TREKKING LUB WYPRAWĘ WYSOKOGÓRSKĄ?

Jeśli chcesz sprawdzić, czy Twój stan zdrowia pozwala bezpiecznie wziąć udział w trekkingu lub wyprawie wysokogórskiej, warto skorzystać z konsultacji lekarskiej >> lub telemedycznego pakietu wyprawowego >>

Dzięki temu możesz wcześniej ocenić ryzyko zdrowotne, odpowiednio przygotować się do wyjazdu i zwiększyć bezpieczeństwo podczas przebywania na wysokości.

07 marca 2026

Firma powstała w 2004 roku. Celem MedEverest jest edukacja w zakresie medycyny górskiej i zagrożeń gór wysokich. Zajmuję się wszystkim medycznymi aspektami pobytu na dużej wysokości. Organizuję zabezpieczenia medyczne trekkingów oraz wypraw wysokogórskich.

Specjalistyczna Praktyka Lekarska Medeverest Robert Szymczak z siedzibą w Gdańsku (80-360), przy ul. Bolesława Krzywoustego 19F, NIP: 5841943576, REGON: 220148318.

Wszystkie prawa zastrzeżone. Kopiowanie treści oraz zdjęć zabronione. Obowiązek informacyjny przed wyrażeniem zgód na przetwarzanie danych (zobacz).

Sprawdź również Regulamin sklepu >> Realizacja: ColinMedia.eu >>